Hier hebben we het voor gedaan, de vele uurtjes arbeid die nodig is om dit alles te realiseren. Kijk naar de foto en hier staan 24 mannen die met een smile op het gezicht. Hopelijk hebben zij zich net zo vermaakt als Stephan en Marcel. In het voor traject moeten we wel eens keuzes maken en je weet pas ter plaatse of dat goed uit pakt. Blijkbaar hebben we ons zelf weer overtroffen.
De hostel Il Seicento was meer dan voortreffelijk. De gastvrijheid van Puki en Mauro was grandioos. In de vele mails die we elkaar gestuurd hadden bleek de gedrevenheid van dit duo. Zij wilden perse de fietsvrienden een wereld week bezorgen en hadden daar alles voor over. Het eerste contact vrijdag ochtend na aankomst was meteen raak. Wat zij natuurlijk niet wist was dat wij ook Robert mee hadden. Wij lichte Puki in dat zij alles maar moest regelen met Roberto. Kleine Puki, grote Robert. Kan niet anders zeggen dat het een super combinatie was.Robert nam de hele keuken voor zich en toch hield ook Puki de regie in handen. Liet niet over haar heen lopen. De ontbijt ruimte was middeleeuws. Echt een knappe ruimte voor 25 personen. Het ontbijt verliep iedere ochtend super, alles was in overvloed. De hostel was voorzien van mooie kamers, netjes, schoon en daarnaast ook nog eens voorzien van een goede leefruimte waar we met iedereen even een biertje konden drinken. Ook werden daar de presentaties gehouden. Niet geheel onbelangrijk, er was een goede afgesloten ruimte voor 24 fietsen.
Wij bedanken Puki als eerste dan ook voor het verzorgen van deze top week. Hadden wij maar ieder jaar een gastvrouw als zij. We zullen de espresso vroeg in de ochtend aan het tafeltje missen. Is trouwens best lekker. Alles moet je leren he' Robert.
Voor het tweede jaar was onze rots ook mee. Robert meenemen betekend een redelijk aantal zorgen minder. Het begint natuurlijk al met het ontbijt samenwerken met Puki, daarnaast steunt hij een ieder met zijn humor onderweg. Hier en daar een vrolijke noot uit de bus met goede muziek. Alles wat wij nodig hebben onderweg neemt hij mee en zorgt dat je het krijgt wanneer je het nodig hebt. Hij maakt mooie foto's, filmt hier en daar wat. Zorgt dat we gedurende de dag met elkaar in contact blijven hoe zaken verlopen. Oortjes zijn super. Onderweg zoekt hij een geschikte plek voor wat eten of drinken en bedingt meestal een goede prijs. Italie is wat dat betreft echt ons land, daar kunnen de Fransen nog wat van leren. Dus een grote pluim voor Robert. Hopelijk gaat hij met ons volgende avontuur weer mee.
Wij bedanken natuurlijk ook jullie als fietser. Wij maken 6 dagen fietsen. Het zijn echt routes met een uitdaging er in. Je moet het gevoel hebben wat gepresteerd te hebben. Als je tegen iemand zegt de Bernina Pass te hebben beklommen dan zegt dat iets over jullie als fietser. En wat dacht je van de Mortirolo en Gavia op een dag. Het is een loodzware week, maar daar komen we ook voor. Alles staat in het teken van het fietsen en de gezelligheid volgt vanzelf. Andersom werkt het niet. Dit jaar heeft er niemand in de bus gezeten die is afgestapt. Zegt dus ook iets over de beleving in de groep. Natuurlijk worden we voor gek verklaard als we het programma bekend maken, maar iedereen staat wel op de Stevio. Onze waardering voor jullie is groot. Accepteren hoe de week er uit ziet zonder te mopperen is grandioos en maakt het de week voor ons zeer prettig. Klint gek maar als iedereen lopend naar het restaurant gaat (1700mtr) die over middeleeuwse pad loopt waarvan je zegt hoe verzin je het, klaagt gewoon niemand. Iedereen lacht erom. Dat zijn de fietsvrienden Wormer.
Namens Stephan en mijzelf bedanken wij ook jullie voor deze fantastische week. Op naar volgend jaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten