Het ontbijt verloopt eigenlijk zoals normaal, zo lijkt het in ieder geval. Toch zijn de zenuwen hier en daar te bespeuren, er wordt extra voeding genomen om reserve in lichaam op top niveau te hebben. Zelf krijg ik weinig naar binnen, maak mij terrecht zorgen om wat komen gaat. Dus probeer van alles naar binnen te hamsteren. Robert zwengeld hier en daar nog wat strijd aan en de gesprekstof aan tafels gaat maar over een ding, hoe kom ik die zwaarste kant van de Mortirolo over.
We kleden ons om en vullen onze tassen met meer gels, bidons, repen en andere soorten voeding waarvan een ieder denkt het deze dag nodig te hebben. De fietsen worden gereed gemaakt en om 8.30 uur gaat iedereen zich omkleden zodat we om 9 uur kunnen starten. 9.10 uur is het dan zover.
We rijden van Sernio nu eindelijk eens de goede kant op. Richting Mazzo waar de start van de klim is. Iedereen is van start gegaan, allemaal willen we het mee maken. De een om de top te halen de ander om te voelen waarom het niet kan lukken. Een paar gaan er tot de splitsing naar Grosio(ong 1500mtr) de overige
naar de top.
De start is meteen overweldigend, eerste 3 km komt niet onder de 8% gem, als we daar de lekkere bochten vanaf halen kom je dik in de 10%. Als je bedenkt dat van km 3 tot 9 de gemiddeldes niet onder de 11% komt en je zo hier en daar stukken tegenkomt van 18% of meer, is het niet meer lekker op cadans naar boven rijden. Het is gewoon dik overleven. Constante druk op de benen, te veel op kracht en niet meer op souplesse naar boven. Je ziet dat er hier en daar wordt gestopt om druk van benen en rug af te halen, doseren is hier ook het kernpunt. De Gavia wacht tenslotte ook nog.
Op gegeven moment kom ik compleet onverwacht het monument van Pantani tegen. Had het hier niet verwacht en gelukkig heb ik het niet gemist. Deze plek had beter gekunt. Je denkt 2 tellen aan de kale Italiaan en gaat weer gestaagd verder. De laatste km gaat het beter en dat komt alleen maar om dat die gem maar 7,5% is en niet omdat ik zomaar beter ga rijden. Ben eindelijk boven en daar staan mijn maten, iedereen is blij, niet alleen voor zichzelf maar ook voor een ieder ander die boven komt. We staan te juigen als Terk dit monster heeft verslagen, en dat na de spierpijn van de val 2 dagen eerder. Iedereen beleeft deze bergtop als een overwinning op zichzelf. We maken een groepsfoto en gaan splitsen. 14 man gaan door naar Edolo afdalen en rijden daarna door naar Ponte di Legno voor de Passo di Gavia. De overige gaan afdalen naar Grosio en rijden terug naar Il Seicento.
De afdaling richting Edolo verloopt niet helemaal vlekkeloos, Stephan krijgt lekke band en Jaap zelfs 2 klapbanden tegelijk. Gelukkig verder geen ongemakken. Beneden gekomen moeten we een stuk vals plat van km of 15 afleggen om de Gavia te bereiken. Op dat stuk staat altijd veel wind. Hopelijk is hij ons goed gezind, en dat was hij ook. We rijden tot 6 km voor de klim waar Robert een restaurant heeft geregeld waar we even snel wat spagetti kunnen weg stampen. Beetje cola voor de suikers en we gaan er weer vandoor.
Na klein stukje om komen we dan eindelijk aan de voet van de Passo di Gavia. We moeten nog ongeveer 14km omhoog waarvan de start redelijk te doen is. Dan heb ik het over de eerste 3 km, de andere 11 komen weer in de buurt van gem 9 tot 10%. Op zich lijkt dat redelijk. Waar het probleem ligt is het volgende, de bochten vlakken zeer sterk af waardoor de tussen stukken extra stijl zijn. In het bos gedeelte lijkt de klim op de Finestre, smal en stijl, heen en weer slingerend omhoog. Grootste pijnpunt werd de tunnel van 500 mtr. Het was een raar gezicht om de verlichting omhoog te zien lopen. Kortom een prachtige berg om te rijden en gelukkig heeft iedereen hem rijdend gehaald. Er werd diep gegaan, maar dat was logisch. Mortirolo en Gavia op een dag na elkaar, 47km klimwerk van top niveau. De beloning volgt in een afdaling van 62km terug naar Bormio en door naar Sernio. Tegen 18 uur in de avond komen we daar aan.
Dag was natuurlijk zeer lang maar was te waardevol om niet te rijden. Iedere fietser die een van de 2 gereden heeft kan dat beamen en praat met respect over de prestaties van de fietsvrienden Wormer.
Nu terug in Il Seicento, snel even douschen eten en de dag van morgen doornemen. Stevio 2758mtr.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten